สระภาษาเขมร

 

     สระในภาษาเขมร 1 รูป จะสามารถออกเสียงได้ 2 เสียง นั่นก็หมายความว่า เมื่อสระตัวใดไปประกอบกับพยัญชนะอโฆษะก็จะออกเสียงแบบหนึ่ง และเมื่อสระตัวเดียวกันนี้ไปประกอบกับพยัญชนะโฆษะก็จะออกเสียงอีกแบบหนึ่ง โดยรูปแบบของสระแบ่งออกเป็น 2 ประเภทได้แก่ สระลอยและสระจม ดังนี้

 

สระลอย

  สระลอย คือ สระที่ไม่มีพยัญชนะ ใช้เขียนเมื่อเสียงสระอยู่ด้านหน้า ในภาษาเขมรมีสระลอยใช้ จำนวน 14 รูป ดังนี้

สระจม

          สระจม คือ สระที่มีพยัญชนะ ใช้เขียนประสมกับพยัญชนะโดยวางไว้ข้างหน้า ข้างหลัง ข้างบนและข้างล่างพยัญชนะ ในภาษาเขมรมีสระจมใช้ จำนวน 24 รูป (ไม่นับ อะ ไม่มีรูป)  โดยสระ 1 รูปออกเสียงได้ 2 เสียงตามพยัญชนะกลุ่มเสียง ออ และโอ ดังนี้

ซึ่งจะเห็นได้ว่า สระอัว สระเอีย สระเอือ และสระเอะ (แอ็ฮ) มีแค่เสียงเดียวเป็นเสียงของตัวมันเองไม่ว่าจะประกอบรูปเป็นสระจมของพยัญชนะกลุ่มใดก็ตาม และลำดับที่ 1 คืออะไม่มีรูปแต่มีเสียง ออในพยัญชนะกลุ่ม ออ และเสียงโอในพยัญชนะกลุ่ม โอ

อักขรวิธี (คำนำ)

 

ประเทศกัมพูชาหรือที่เรียกกันว่า “เขมร” เป็นชาติที่มีความสัมพันธ์กับประเทศไทยเรามานานทั้งไม่ว่าจะเป็นการติดต่อทางการค้า การสงคราม การเมืองและวัฒนธรรมเขมรมีอิทธิพลเหนือดินแดนสุวรรณภูมิก่อนกรุงสุโขทัยหลายร้อยปี จากการมีอาณาเขตติดต่อกันทำให้ภาษาเขมรเข้ามาปะปนกับภาษาไทยตั้งแต่สมัยโบราณ ภาษาเขมรก็คล้ายคลึงกับภาษาพูดของไทยมีการแลกเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรมของกันและกัน

ภาษาเขมร อยู่ในตระกูลมอญ-เขมร มีลักษณะเป็นภาษาคำติดต่อ เป็นภาษาที่ไม่มีเสียงวรรณยุกต์ต่างจากภาษาไทย มีวิธีการสร้างคำแบบเติมหน้าและเติมกลาง แต่จะไม่มีการเติมหลังเหมือนในภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต มีอักษร 2 แบบ คือ แบบตัวกลมป้อมหรือตัวมูล ใช้สำหรับเขียนหนังสือธรรม เช่น พระคัมภีร์ พระไตรปิฎก หนังสือเทศน์ เขียนพาดหัวข้อข่าว ชื่อหรือข้อความสำคัญ เป็นต้น และแบบตัวเหลี่ยมทรงสูงหรือตัวเชรียง ใช้สำหรับเขียนหรือพิมพ์ทั่วไป และยังมีอักษรเขมรอื่น ๆ อีกที่ปัจจุบันชาวเขมรในประเทศกัมพูชานิยมใช้บ้าง แต่อักษรเชรียงและมูลเป็นอักษรที่นิยมใช้ในปัจจุบันมากที่สุด

สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในประเทศกัมพูชา

พระราชวังหลวงพนมเปญ

          พระราชวังหลวง สร้างขึ้นโดยความช่วยเหลือของประเทศฝรั่งเศส เพื่อใช้เป็นที่ประทับของเจ้านโรดมสีหนุที่ได้ย้ายเมืองหลวงจากอุดงมีชัยเสด็จคืนสู่กรุงพนมเปญ ในปี 2406  พระราชวังหลวงนี้เดิมเรียกว่า  “เปรี๊ยะบรมเรียเซียแวง” กษัตริย์กัมพูชา ประทับเมื่อสร้างเสร็จในปี 2409  และเมืองนี้ถูกทอดทิ้งร้าง ตอนที่เขมรแดงขึ้นครองอำนาจ   (2497-2542)

          พระราชวังนี้อยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ 4 สาย ของแม่น้ำโขง เรียก “จตุมุข” หันหน้าเข้าไปทางทิศตะวันตก อาคารสิ่งก่อสร้างคือ พระที่นั่งจันทฉายา ใช้เป็นที่ทอดพระเนตรชมขบวนแห่และชมนาฏศิลป์หลวง  พระที่นั่งเทวาวินิจฉัย (ท้องพระโรง)  เป็นสถานที่กษัตริย์ใช้ว่าราชการ  ปรึกษากับแม่ทัพ ขุนนาง และพระราชพิธีต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีครองราชย์ และพระราชพิธีอภิเษกสมรส รับแขกบ้านแขกเมือง  

 นครวัด

นครวัดหรือปราสาทนครวัด เป็น 1 ใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ก่อสร้างในรัชสมัยของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 จุดประสงค์ในการก่อสร้างเพื่ออุทิศถวายแก่พระวิษณุ ปราสาทนครวัดมีขนาด 200,000 ตารางเมตร สูง 60 เมตร  การก่อสร้างใช้แรงงานคนขนหินทรายจากเขา พนมกุเลน มาสร้างและเดินทางด้วยเท้าไกลถึง 50 กิโลเมตร ใช้เวลาสร้าง รวม 100 ปี โดยช่างแกะสลัก 5000 คน กำแพงรอบนอกตัวปราสาทแกะสลักงดงาม บรรยายเกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ์

นครธม

ปราสาทบายนอยู่กลางนครธม เป็นปราสาทหลวงประจำรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ปรางค์ปราสาทมีการแกะสลักพระพักตร์ของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร จำนวน 216 หน้า พระพักตร์ผินไปทั้งสี่ทิศบ่งบอกถึงรอยยิ้มที่มีความเมตตาโดดเด่นต่างจากปราสาทอื่น ถ่ายทอดเรื่องราวภาพบนกำแพงผนังของการสู้รบชีวิตความเป็นอยู่ของกษัตริย์ และชาวบ้านในยุคนั้น 

โตนเลสาบ

          โตนเลสาบ เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บริเวณตรงกลางของประเทศกัมพูชา ทะเลสาบแห่งนี้มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 10,000 ตารางกิโลเมตร ความลึกโดยเฉลี่ยของทะเลสาบประมาณ 14 เมตร ครอบคลุม 5 จังหวัด น้ำในทะเลสาบไหลมาจากแม่น้ำโขง โดยรอบของทะเลสาบเต็มไปด้วยพืชพรรณต่าง ๆ มากมาย มีสัตว์ป่าและสัตว์น้ำจืดหลากหลายชนิดนับเป็นแหล่งประมงน้ำจืดที่มีความสำคัญกับชาวกัมพูชาอย่างมาก

🏰🏰🏰🏰🏰🏰🏰🏰

พนมเปญ 1 วัดพระอุโบสถรัตนาราม

พนมเปญ 2 วิมานเอกราช

ภาษาและวัฒนธรรมไทย-เขมร

 

 👉  รูปวาดปราสาทนครธม👈

 

       😊  ภาษาเขมรและภาษาไทยมีความสัมพันธ์กันมาอย่างใกล้ชิดมาแต่ครั้งสมัยโบราณ ทำให้มีคำเขมรใช้เยอะมากในภาษาไทย และมีคนไทยเชื้อสายเขมรอาศัยอยู่ในหลายพื้นที่และชุมชนต่าง ๆ ในประเทศไทย โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย หรือภาคอีสาน

การศึกษาภาษาและวัฒนธรรมเขมรเบื้องต้นเพื่อให้เข้าใจง่ายจึงแบ่งประเด็นการศึกษาออกเป็น

                📝 อักขรวิธี หมายถึง การอ่านและเขียนอักษรเขมร เป็นอักษรไทย

               

               📖เกร็ดความรู้และบทสนทนา

                    📌 เกร็ดความรู้ หมายถึง เกร็ดความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับวัฒนธรรมเขมรต่าง ๆ 

                    🙏 บทสนทนา หมายถึง บทสนทนาทั่วไปภาษาเขมรและไทยเพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับภาษาเขมร

     😊 โดยอักขรวิธีจะเป็นบทหนึ่งโดยเฉพาะ ส่วนเรื่องเล่าและบทสนทนาภาษาเขมรจะอยู่ในเรื่องเดียวกันโดยแบ่งออกเป็นกลุ่มใหญ่ดังนี้

อักขรวิธี

(ควรศึกษาบทเรียนนี้ให้เข้าใจดีก่อนศึกษาบทเรียนต่อไป)

สระ

พยัญชนะ

พยัญชนะ (ออ) +สระ

พยัญชนะ (โอ) + สระ

สัญลักษณ์พิเศษ

🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟

เกร็ดความรู้

(เลือกศึกษาบทใดก็ได้ตามต้องการ)

สัตว์

นิทาน

เสื้อผ้า

เครื่องประดับ

 

ดนตรี

เครื่องดนตรี

เทศกาลและประเพณี

อาหาร

ท่องเที่ยว

🐟🐟🐟🐟🐟🐟🐟

บทสนทนา

(เลือกศึกษาบทใดก็ได้ตามต้องการ) 

 

ที่ 1

ที่ 2

ที่ 3

ที่ 4

 

ที่ 5

ที่ 6

ที่ 7

ที่ 8

 

 👉  รูปวาดปราสาทนครวัด👈

แบบประเมิน

เนื้อสัตว์และสัตว์เลี้ยง

เขียน	อ่าน	แปล
សាច់	สัจ	เนื้อ
ក្ដាម	กฺดาม	ปู
សាច់ក្ដាម	สัจ กฺดาม	ปูอัด
មាន់	ม็อน, ม็วน	ไก่
មាន់បារាំង	ม็วน บารัง	ไก่ฝรั่ง (ไก่งวง)
ចៀម	เจียม	แกะ
ជ្រូក	จรูก	หมู
គោ	โกว	วัว
ក្របី	กรอ เบย	ควาย
ឆ្កែ	ชะแก	หมา
ឆ្មា	ชะมา	แมว
សេះ	แซะฮ์	ม้า
ដំរី	ดำแร็ย	ช้าง
ត្រីក្រាញ់	แตฺร็ย กรังญ์	ปลาหมอ
ត្រីចង្វា	แตฺร็ย จ็องวา	ปลาซิว
ត្រីឆ្លាត	แตฺร็ย ชะลาด	ปลาสลาด/ปลาฉลาด
ត្រីដំរី	แตฺร็ยดำแร็ย	ปลาบู่
ត្រីឆ្ពិន	แตฺร็ยเชฺปน	ปลาตะเพียน
ត្រីអណ្ដែង	แตฺร็ยอัดแนง/แตฺร็ยแนง	ปลาดุก
ត្រីផ្ទក់	แตฺร็ยปะโตวก์	ปลาช่อน
ត្រីកំភ្លាញ	แตฺร็ยกำเพลียญ	ปลากระดี่
ត្រីកាម៉ុង ​/ ត្រីប្រាធូ	แตร็ย กามง/ แตร็ยปราทู	ปลาทู
ត្រីចំហុយ	แตร็ย จ็อม ฮย	ปลานึ่ง ปลาอบ
អន្ទង់	อ็อน ตง	ปลาไหล
មឹក	เหมิก/หมึก	ปลาหมึก
បង្គា	บองเกีย	กุ้งทะเล
បង្កង	บองกอง	กุ้งแม่น้ำ
ខ្ញុំមិនញុំាសាច់សេះទេ	ขยอมเมินญำซัจแซะฮ์เต	ฉันไม่กินเนื้อม้า
ខ្ញុំចង់ញ៉ាំត្រី	ขยอมจองญำแตฺร็ย	ฉันอยากกินปลา